Większość historii opowiada o dwojgu zakochanych, którzy z różnych powodów nie mogli być razem i postanowili odebrać sobie życie. Wielkopolska pisarka, Paulina Wilkońska, na kanwie tej legendy stworzyła opowiadanie pt. „Dwie mogiły”. Bohaterami tej historii są Marysia i Janek – narzeczeni, którzy udają się na odpust do Dąbrówki Kościelnej. Tam jednak dziewczyna wpada w oko młodemu dziedzicowi, który zaczyna o nią wypytywać. Para dobrze wie, co to oznacza – szlachcic chce zabrać ją ze sobą do dworu.

Młodzi, wracając przez las, wstępują do karczmy, a tam natykają się na służących dziedzica. Domyślają się, że zamierzają oni uprowadzić dziewczynę. Narzeczeni wpadają w panikę – wiedzą, że nie uda im się uciec, nie ściągając zarazem zemsty na swoje rodziny. Chłopak w przypływie rozpaczy strzela do narzeczonej, a potem do siebie. Zostają pochowani w dwóch mogiłach, tam gdzie zginęli.

W różnych wersjach tej historii zmieniają się nieco opisy bohaterów. I tak, według niektórych, uroczysko miało być miejscem potajemnych spotkań polskiej dziewczyny i oficera pruskiego. Nie mogli pobrać się ze względów politycznych i społecznych, więc odebrali sobie życie. W innej wersji na przeszkodzie do szczęścia stały różnice majątkowe, a w kolejnej – chłopak zabił narzeczoną podczas kłótni, potem zaś popełnił samobójstwo.